Cel czytania, czy życiowe osiągnięcie?
Nie myl celu czytania książki ze swoimi celami życiowymi:
• zdać egzamin – cel życiowy,
• napisać referat – cel czytania,
• stać się bogatym – cel życiowy,
• znaleźć sześć zasad dobrego inwestowania – cel czytania

Zbyt ogólnikowe określenia
• Chcę być lepszym aktorem – pojęcie zbyt ogólnikowe,
• Chcę nauczyć się czterech technik, które pomogą mi zagrać konkretną rolę bardziej realistycznie – to cel specyficzny i osiągalny.

W przypadku celu dotyczącego ludzi dobrze jest mentalnie powiązać cel czytania ze znanymi Ci osobami lub z samym sobą. Będzie o wiele łatwiej zrozumieć niektóre zagadnienia, jeśli powiąże się je ze specyficzną osobą, czy sytuacją, a nie z abstrakcją. Twój umysł będzie mógł się odnieść do czegoś realnego, rzeczywistego, a to pomoże Ci w lepszym zapamiętywaniu.

Przykłady:
Zły cel czytania: nauczyć się podejmowania decyzji – zbyt abstrakcyjny,
Dobry cel czytania: znaleźć sześć strategii, które pozwolą mi podejmować dobre decyzje w szkole,

Z: zdać egzamin – zbyt ogólny,
D: stworzyć mapę myśli z informacjami, których będę potrzebował do napisania referatu o nauce angielskiego metodą Callana,

Z: udoskonalić swoją wiedzę na temat programu komputerowego – niejasny,
D: poznanie i zastosowanie  w praktyce czynności, które trzeba wykonać, aby zakończyć specyficzną pracę, używając danego programu komputerowego (najlepiej podczas pracy przy komputerze),
D: poznanie i zastosowanie w praktyce funkcji graficznych worda, aby wykonać infografikę o optymalizacji wordpressa,

Z: nauczyć się hiszpańskiego – zbyt rozległy, jest to cel życia,
D: znaleźć siedem różnic i podobieństw między językiem hiszpańskim a polskim,
D: zidentyfikować 10 nowych czasowników w języku hiszpańskim i napisać, jakie mają zastosowania,

Z: bo nauczyciel kazał mi czytać,
D: (Jeżeli to możliwe zapytaj nauczyciela, dlaczego masz się tego nauczyć. Jednak, jeśli nie jesteś na tyle odważny …) napisanie np. sześciu rzeczy z tej książki (rozdziału), które wydają mi się najważniejsze.

Najgorszy cel czytania: zapamiętać wszystko, co znajduje się w książce – „wszystko” nie jest skutecznym filtrem dla Twojego umysłu.
Dobry cel czytania: opisanie sześciu kluczowych informacji i sześciu innych ważnych zagadnień zawartych w tej książce
Dobry cel: czytanie danej książki w łóżku w celu odreagowania stresu przed zaśnięciem.

Pamiętaj, nikt nie organizuje zebrania bez ustalonego planu czy porządku. Czytanie książki bez wyznaczonego celu jest podobne do zwołania zebrania, którego celem będzie dyskusja o ważnych sprawach – z tym, że każdy z zebranych zgłasza swoje propozycje, bo uważa, że to właśnie jego problemy są najważniejsze.
Gdy nie określimy celu czytania, wtedy w trakcie czytania możemy niepotrzebnie  koncentrować się na zagadnieniach, które nie są dla nas wcale istotne.

Tak ale: Co zrobić w sytuacji, gdy zacznę już pracować z książką i odkryję, że mam nieodpowiedni cel czytania?
Możesz zmienić swój cel w każdej chwili, jeżeli dojdziesz do wniosku, że książka nie zawiera informacji, których potrzebujesz albo też przerwać czytanie i znaleźć taką książkę, która będzie odpowiednia.

Nie potrafię zidentyfikować celu czytania
Jeżeli nie potrafisz natychmiast określić dobrego celu, odpowiedz sobie na zamieszczone poniżej pytania – pytania te pomogą Ci w jego zidentyfikowaniu:
• dlaczego czytam tę książkę? (np. dla informacji, dla przyjemności itd.),
• jakich informacji szukam?
• co z nimi zrobię? Jak je wykorzystam w praktyce? (np. pisząc raport, przygotowując się do egzaminu, do lepszego wykorzystania czasu w nauce),
• czy na pewno chcę poświęcić swój czas na czytanie tej książki? Czy jest może coś, na co chętniej przeznaczę ten czas albo lepsza książka, którą warto przeczytać?
• czy potrzebuję wszystkich informacji znajdujących się w tej książce, czy tylko niektórych. Może jej 5-minutowy przegląd wystarczy mi na tym etapie pracy,
• jeżeli moim celem jest zidentyfikowanie, „co jest w tej książce” – co pomoże mi ustalić bardziej specyficzny cel czytania lub jaśniej go określić – jakie minimum informacji potrzebuję do jego osiągnięcia?

Wskazówka eksperta: Jeżeli nie masz konkretnego celu czytania – odłóż książkę i zajmij się czymś innym.

Proste cele czytania dla syntopicznego przetwarzania informacji:
• zebrać informacje potrzebne do opracowania jednego pytania w eseju,
• zebrać informacje potrzebne do napisania artykułu / raportu,
• zebrać informacje potrzebne do przygotowania prezentacji / wykładu,
• przegląd nowego przedmiotu,
• przegląd wszystkich czynników do rozważenia przed podjęciem decyzji,
• znaleźć 11 specyficznych technik, które możesz użyć w pracy, aby osiągnąć szczególny wynik (np. jak negocjować z klientem, jak prosić o podwyżkę, jak lepiej zorganizować czas w pracy).

Opinia Marcina: To świetny pomysł, żeby uświadomić sobie DLACZEGO coś czytam. Nie mogę uwierzyć, że nie wiedziałem o tym wcześniej!. Zajęło mi to trochę czasu, zanim uświadomiłem sobie co to znaczy mieć dobry cel czytania, ale teraz kiedykolwiek sięgnę po książkę automatycznie myślę o celu. Co chcę?, Dlaczego czytam? Czasami moim celem jest tylko przekonanie się, czy dana książka zawiera cokolwiek, czego mogę potrzebować w przyszłości i ta wiedza często wystarcza, aby powstrzymać mnie przed niepotrzebnym spędzeniem czasu na czytaniu książki, która jest mało wartościowa. Gdy potrzebuję tylko jednej informacji z książki, to poświęcę na to tylko tyle czasu, ile zajmie mi jej znalezienie.

Bertrand Rusell mylił się, kiedy powiedział z humorem: Są dwa powody, dla których czytamy książkę. Po pierwsze może ci to sprawiać przyjemność, a po drugie możesz się tym pochwalić.

Według nas dwa główne powody, dla których czytamy książki, to:
- pierwszy dla przyjemności,
- drugi dla informacji.
Jednak, nie próbuj robić jednego i drugiego jednocześnie.

Wpis w oparciu o Speed Reading Bible, by Susan Norman and Jan Cisek

Anegdotka:
Rozmawiam z pewną potencjalną uczestniczką kursu.
Ona: wiesz, bo jak czytam np. Nad Niemnem, to bym się chciała rozkoszować pięknem opisów lasów, drzew itp.
ja: ale przecież będziesz mogła czytać wolno, nie dokonujemy żadnych operacji na mózgu itp.
Kilka dni po tej rozmowie na jednym z wykładów pokazowych starsza wiekiem nauczycielka języka polskiego mówi: „gdybym ja wiedziała, że jest coś takiego jak szybkie czytanie, to te wszystkie głupie opisy w Nad Niemnem bym raz dwa przeleciała, a nie męczyła się”….
Wszystko zależy od celu czytania!
http://www.eioba.pl/a/28ec/mity-o-szybkim-czytaniu

„Jeżeli nie jesteś pewny, dlaczego coś robisz, nigdy nie osiągniesz satysfakcji”
David Allen w „Getting things done”.

Szukanie informacji, czy czytanie dla przyjemności?
Na początku musisz rozróżnić, czy celem Twojego czytania jest:
- znalezienie potrzebnych Ci informacji,
- czy czytanie dla przyjemności.
Nie próbuj robić tego jednocześnie. Przyjemność zwykle wygrywa.
Jednak, jeśli użyjesz technik szybkiego czytania i szybko opracujesz dany materiał, to przyniesie Ci to innego rodzaju zadowolenie lub satysfakcję.

Cel czytania – przesłanie książki, czy specyficzna informacja?
Kiedy już uświadomisz sobie, że czytasz dla zdobycia informacji – określ jasno cel czytania. Możesz wybrać jeden z dwóch podstawowych celów pracy z tekstem, a są to:
1) poznanie głównego przesłania książki, inaczej poznanie tego o czym ona jest,
2) szukanie specyficznych informacji, o których wiesz (albo masz nadzieję), że znajdziesz je w tej książce.

Aby poznać przesłanie książki stosujemy technikę muskania tekstu (ang. skimming) – czyli pobieżne przejrzenie książki, metodę podobną do czytania gazety.
Następnie, gdy już wiesz, o czym jest dana książka, kolejnym krokiem będzie szukanie specyficznych informacji. Stanie się ona wtedy tekstem odnośników i referencji, wówczas zastosujemy metodę skanowania tekstu (ang. scanning), zwaną inaczej metodą słownikową.

Zauważ, że terminów: pobieżne przeglądanie, czy skanowanie używamy w odniesieniu do celu czytania, a nie do sposobu czytania.
Pobieżne przeglądanie książki wymaga podejścia do czytania w taki sam sposób, w jaki czytasz gazetę.
Natomiast skanowanie jest to wybiórcze czytanie książek w ten sam sposób, w jaki korzystasz ze słownika.

SMART – ZNAJDŹ MĄDRY CEL CZYTANIA
W biznesie i w planowaniu ludzie często mają za zadanie ustalić mądry cel działania. Wykorzystuje się do tego koncepcję dobrze określonego celu znaną jako SMART. Zasady te określają jak poprawnie formułować cele. Można je również wykorzystać przy formułowaniu celu czytania.
SMART – ang. mądry, sprytny:
Specific – specyficzny, szczegółowy,
Measureable – miara osiągnięcia celu,
Achievable – osiągalny,
Real – realny, istotny dla wykonania zadania lub projektu,
Timed (także Timely) –  zsynchronizowany, terminowy, określony czasowo, a także wykonywany we właściwym czasie, w odpowiedniej chwili.

Jeśli zdecydowałeś, że przeczytasz daną książkę, na początku ustal cel czytania. Następnie doprecyzuj go, konfrontując z kryteriami SMART – ale w odwrotnej kolejności.

T – timed (terminowy)
Sugerujemy pracę z książką w 20-minutowych blokach czasowych. Ustaw zegar na 20 minut i staraj się nie przekraczać tego limitu czasu. Jeżeli jednak pracujesz z kilkoma książkami jednocześnie w syntopicznym przetwarzaniu informacji, Twój limit czasowy będzie wynosił 75 minut.
T – może również reprezentować słowo timely, co tłumaczymy, że coś jest na czas, przychodzi we właściwym czasie i jest ograniczone czasem, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu.
Określanie celu czytania jest zawsze skuteczniejsze, jeśli masz pilną potrzebę znalezienia informacji.

R – real (realny)
Nie stawiaj sobie celu czytania, który nie jest realny. Upewnij się, że cel ten określa to czego faktycznie potrzebujesz z tej książki. Jeżeli wciąż masz wątpliwości, zapytaj sam siebie: Co w tym jest dla mnie? Co zrobię z tymi informacjami? W czym one mi pomogą, w jakich okolicznościach i kiedy?
Określ, czy to jest cel rzeczywisty, czyli istotny, a także związany z tematem – ang. relevant. Zastanów się, czy informacje te są dla Ciebie ważne, czy mają jakiekolwiek powiązanie z przedmiotem, który studiujesz.

A – achievable (osiągalny)
Ile możesz osiągnąć w określonym czasie, zależy także od tego, ile już wiesz o opracowywanym zagadnieniu i w jaki sposób nowy materiał został zaprezentowany. W praktyce szybko uświadomisz sobie, ile możesz osiągnąć w czasie na to przeznaczonym, wobec czego nie będziesz zmuszony dopasowywać swojego celu do wyznaczonych przez siebie ram czasowych.
Pamiętaj, że cel czytania ustalasz po to, abyś mógł  czytać szybciej i bardziej efektywnie. Nie daj się jednak skusić, szczególnie na początku, pomysłem stawiania sobie ograniczonego celu, który będziesz mógł osiągnąć, czytając książkę małymi partiami w swoim starym, wolnym tempie.

M – measureable (mierzalny)
Coś, czego nie możemy określić miarą, jest trudne do poznania, obojętnie czy Ci się to udało, czy też nie. Jeżeli to możliwe, zawsze formułując cel czytania, pytaj o specyficzną ilość, np.”sześć technik zarządzania czasem, które natychmiast mogę zastosować w praktyce”.
Ustalenie specyficznej ilości skłoni Cię do nieprzekraczania limitu czasu, a także, w przypadku niepełnej realizacji celu, zmotywuje do szukania większej ilości informacji.

S -specific (specyficzny)
Im bardziej zrozumiały i precyzyjnie określony jest twój cel czytania, tym więcej informacji będziesz mógł wydobyć z danego materiału.
Im bardziej powierzchowny jest twój cel albo zawiera w sobie kilka celów, tym mniej informacji uda Ci się znaleźć.
Może to wydawać się dziwne, ale przekonasz się sam, że tak naprawdę – mniej znaczy więcej.

Wpis na podstawie Speed Reading Bible, by Susan Norman and Jan Cisek

Młodzież i niektóre osoby dorosłe poznały zasady SMART i miały do czynienia z ustalaniem różnych celów już w szkole.
„Określanie celów koncepcją S.M.A.R.T. jest również używane w metodykach wychowawczych organizacji harcerskich. Sformułowany cel powinien być:
• Szczegółowy – zawierający konkretny przekaz;
• Mierzalny – aby można było go zmierzyć, czyli liczbowo wyrazić jego realizację;
• Atrakcyjny – aby nie był nudny oraz wzbudzał ciekawość i chęć do działania;
• Realistyczny – aby był możliwy do osiągnięcia (wysokość celów a także ich realizacja znacznie różni się w każdej metodyce);
• Terminowy – aby był określony czasowo (wyznaczony czas osiągnięcia celu mobilizuje)”
http://pl.wikipedia.org/wiki/S.M.A.R.T._(zarządzanie)

Jeżeli wciąż masz wątpliwości przy formułowaniu celu czytania, zadaj sobie pytanie pomocnicze: „Co zrobię ze zdobytymi informacjami?”.

Pierwszy rozdział przeważnie informuje nas o czym będzie dana książka, a ostatni przedstawia same wnioski lub rozwiązanie jej fabuły. Jeśli nie znasz zakończenia książki, to wszystkie informacje, jakie uzyskujesz w trakcie jej czytania są dla Ciebie tak samo ważne. Z kolei, czytanie książek, znając ich ostatni rozdział, zmienia Twój sposób postrzegania informacji – wiesz, które informacje są istotne, ze względu na spodziewane zakończenie.

Nowe badania, które przeprowadził Nicholas Christenfeld, profesor psychologii społecznej na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego i Jonathan Leavitt, doktorant z tego samego uniwersytetu, wykazują, że ludzie zwykle bardziej znajdują przyjemność w czytaniu książek, czy oglądaniu filmów, gdy wcześniej znają ich finał – nawet jeśli historia ta ma nieoczekiwane zakończenie.

Przeprowadzili oni eksperyment, w którym wolontariusze dostali do przeczytania trzy powieści z różnych gatunków, napisane przez znanych autorów. Jedna z tych powieści miała opisane zakończenie na początku książki, inna miała ujawnione zakończenie w pierwszym paragrafie, a ostatnia nie miała na początku żadnej informacji jakie będzie jej zakończenie. Okazało się, że uczestnikom eksperymentu najbardziej podobały się te powieści, które miały informacje o ich zakończeniu umieszczone na samym początku książki.

Istnieje kilka możliwych wyjaśnień rezultatów tych badań. Christenfeld i Leavitt doszli do wniosku, że osoby badane są bardziej skłonne do znajdowania przyjemności w czytaniu powieści, gdy znają jej zakończenie ponieważ nie chcą czekać z niecierpliwością, aby dowiedzieć się jaki będzie jej finał.  Leavitt zauważył: „Widzowie i czytelnicy mieli sposobność, aby zorientować się w wątku prowadzącym do finału, a to może umożliwić im uporządkowanie wydarzeń w fabule, przewidzieć konsekwencje zdarzeń i rozwiązać niejasności, które występują w trakcie czytania„.

Spostrzeżenie to wyjaśnia wielokrotne czytanie książek lub oglądanie tych samych filmów.

Informacje o badaniach ze strony Spoiler Alert! Knowing the End of a Story Makes It Better

Na początku kursu szybkiego czytania jeden z uczestników zapytał: Tak, ale przecież to wszystko co nauczacie, to nie jest właściwe czytanie?

Czytając książkę metodą  tradycyjną zrobię to dokładnie i znajdę potrzebne mi informacje.
Tak, ale potrzebujesz na to kilka dni. Stosując techniki szybkiego czytania możesz znaleźć w książce ważne informacje w czasie krótszym niż pół godziny.

To chyba naturalne, że czytając metodą tradycyjną po dwu dniach zapominam większość z tego, co przeczytałem. Wielu moich znajomych też tak funkcjonuje.
Tak, ale możesz to zmienić – stosując techniki szybkiego czytania możesz zapamiętać tak dużo informacji, ile potrzebujesz i na jak długo zechcesz.

Czytając metodą tradycyjną, mam ułatwione zadanie – wszystko czytam tym samym sposobem.
Tak, natomiast stosując techniki szybkiego czytania możesz używać różnych metod i strategii, które dostosujesz do różnego rodzaju materiału pisanego. Na pocieszenie powiem Ci, że niektóre z tekstów warto jest czytać metodą tradycyjną.

Przecież to naturalne, że czytając łatwo stracić koncentrację.
Tak, ale stosując techniki szybkiego czytania znacznie łatwiej utrzymać koncentrację.

Czytając metodą tradycyjną, uzyskam wszystkie informacje, jakie są w książce.
Tak, ale to autor określa, jakie informacje Ci przekazać – obojętnie czy ich potrzebujesz czy też nie. Natomiast stosując techniki szybkiego czytania to Ty kontrolujesz, jakich informacji potrzebujesz i kiedy chcesz je zdobyć – i Ty też decydujesz ile czasu chcesz poświęcić na ich znalezienie.

Czytanie tradycyjne upewnia mnie, że przeczytanie czegoś jest wystarczającym powodem do nazwania się znawcą tematu.
Tak, ale szybkie czytanie daje Ci techniki, które szybciej i łatwiej pozwolą Ci uzyskać takie przekonanie.

Dla mnie kurs szybkiego czytania – a co możesz polecić dla mojego dziecka?
Jeżeli to małe dziecko, zobacz jakie mogą być efekty głośnego czytania dzieciom i zacznij to robić.

Większość ludzi czyta z szybkością około 180-250 słów na minutę – wnioskuję z tego, że jest to optymalna szybkość przyswajania informacji.
Dawniej tak uważano. Absolwenci naszych kursów średnio osiągają szybkość czytania około 600-1200 słów na minutę i uważają, że właśnie to jest dla nich optymalna szybkość czytania.

Rhizome (ang) – kłącze jest rośliną, która rozprzestrzenia się za pośrednictwem systemu korzeniowego (jak trawa) i wyrasta w różnych miejscach. Nie ma centralnego pnia i jest bardzo wytrzymała. Możemy stwierdzić, że internet funkcjonuje na podobnej zasadzie. Koncepcja kłącza została pierwotnie stworzona przez francuskiego filozofa, Gilles’a Deleuze (ang. rhizomatic thinking).

Aby wykonać mape kłączową należy sporządzać notatki na kartce papieru umieszczając je w różnych miejscach. Następnie powiązać je ze sobą, zakreślając i podkreślając fragmenty notatek różnymi kolorami oraz rysując łączące je linie. Jeżeli wcześniej nie masz pewności jaka będzie kluczowa idea wyrażona w notatkach wtedy sporządzenie mapy kłączowej jest rozwiązaniem łatwiejszym od bardziej zorganizowanej mapy myśli.

Po wykonaniu mapy kłączowej, możesz zreorganizować notatki do bardziej
satysfakcjonującej i spójnej mapy myśli albo zostawić je w pierwotnej postaci! Jest to unikalny pomysł wykorzystywany przy szybkim czytaniu.

Podstawową różnicą między mapami kłączowymi a mapami myśli jest to, że mapa kłączowa nie ma początku ani końca, natomiast mapa myśli jest budowana sekwencyjnie (ma początek i koniec).

Mapa kłączowa Jana Ciska na temat pamięci.

Notowanie jest ważnym elementem, który wspomaga zapamiętywanie tego, co
przeczytałeś. To czy odwołać się do notatek, czy też nie, związane jest z
podejmowaniem decyzji o tym, co jest ważne, a następnie z przeformułowaniem
idei do formy skróconej. Pomaga to lepiej skrystalizować się ideom. Idee,
które są w ten sposób skrystalizowane, utrzymują się w pamięci znacznie
dłużej niż te, które zostały w niej  zapisane  bezpośrednio po przeczytaniu.

Czytanie było najbardziej efektywną metodą redukcji stresu w porównaniu do innych typowych aktywności zmniejszających stres takich jak słuchanie muzyki lub spacer;
• słuchanie muzyki zmniejsza poziom stresu o 61%,
• wypicie filiżanki herbaty lub kawy zmniejszy poziom stresu o 54%,
• spacer zmniejsza poziom stresu o 42%,
• gry wideo zmniejszają poziom stresu o 21%.
Jednak w przypadku gier video częstość akcji serca pozostaje powyżej punktu wyjściowego.

Dr Lewis, neuropsycholog poznawczy powiedział: „Zatracenie się w czytaniu książek to jest najlepsza relaksacja. Jest to szczególnie poruszające w ekonomicznie niepewnych czasach, kiedy wszystkim potrzebna jest pewna doza eskapizmu. To naprawdę nie ma znaczenia, jaką książkę czytasz, zatracając się zupełnie we wciągającej lekturze możesz uciec od zmartwień i stresów życia codziennego oraz spędzić jakiś czas zwiedzając strefę wyobraźni autora. To jest więcej niż tylko rozrywka, jest to aktywne zaangażowanie wyobraźni, bo słowa wydrukowane na stronie pobudzają Twoją kreatywność i sprawiają, że otwierasz się na odmienny stan świadomości.”

Jeśli w ciągu sześciu minut lektury nie możesz się zrelaksować należy wymienić książkę. Natomiast w sytuacji, gdy jest to lektura obowiązkowa w szkole lub pracy i musisz ją koniecznie opracować przydatne będzie szybkie czytanie. Wtedy przerobisz ją prawie bezstresowo.

Z książką możemy się relaksować nie tylko w wygodnym fotelu. Upewnij się, że masz książkę ze sobą np. w podróży, na biurku lub najlepiej w iPoddzie lub iPhonie. Wystarczy przeczytać rozdział oczekując na zagotowanie wody w czajniku lub stojąc gdzieś w kolejce.

Może wkrótce bibliotekarze będą przepisywać dobrą książkę, tak jak lekarze zalecają ćwiczenia i zdrową dietę.

Rzymscy senatorowie musieli przemawiać w senacie bez notatek, tak więc doskonalili sposoby poprawy pamięci. Określili dwa główne czynniki leżące u podstaw świadomej pamięci, a były to: wyobraźnia i skojarzenia. Kojarzyli to co chcieli zapamiętać z czymś niezmiennym, a następnie używali swojej wyobraźni, aby stworzyć obraz – obraz tak żywy, jak to tylko możliwe. Rzymianie kojarzyli swoje idee z punktami stałymi w całym pomieszczeniu, w którym przemawiali, a następnie odwoływali się do nich mówiąc: po pierwsze …, po drugie …, (w angielskim:  In the first place …, in the second place …, etc).

„Jak się starzejesz, trzy rzeczy odchodzą. Pierwsza to pamięć … i nie pamiętam dwóch pozostałych.” Norman Wisdom w wieku 80 lat.

Pamiętamy:
• informacje istotne dla naszego przetrwania,
• to, co uważamy za znaczące,
• to, na co zwracamy uwagę,
• to, co stosujemy w praktyce,
• to, co odwołuje się do rzeczy, które już znamy,
• to, co zakodowaliśmy używając mnemotechniki.

Najważniejsze czynniki, które w naturalny sposób pomagają przenieść informacje do pamięci długotrwałej to: emocje, działanie, powtarzanie i pilna potrzeba.

Metody i sposoby, których można użyć, aby ułatwić zapamiętywanie:
• wyobraźnia: tworzenie mentalnych fotografii,
• skojarzenia: znalezienie połączeń, tak wiele jak tylko można,
• przesada: wyobraź sobie większe, jaśniejsze, głośniejsze, itp.
• absurd: wyobraź sobie śmieszne i absurdalne powiązania,
• humor: wyobraź sobie coś zabawnego,
• kolory: spróbuj kodowania kolorami powiązanych przedmiotów i idei,
• zmysłowość: zaangażuj tak wiele zmysłów, jak to tylko możliwe,
• seksualność: pamiętamy rzeczy związane z seksem,
• ruch: połączenie z ruchem, gestami i mimiką twarzy,
• porządek i sekwencje: łatwiej zapamiętać uporządkowane lub
posortowane (czasami samo wprowadzanie kategorii może być wystarczające, aby je zapamiętać),
• piosenki, wierszyki, jingle i rap: w naturalny sposób wzmacniają zapamiętywanie.

Okresowe powtórki
Najbardziej skuteczne okresy powtórek, dla utrwalenia w pamięci, to po 1 godzinie, 1 dniu, 1 tygodniu, 1 miesiącu.

Wpis „Jak usprawnić zapamiętywanie” na podstawie książki Transforming Learning: Introducing SEAL Approaches autorstwa Susan Norman.

Gdy mieli szesnaście lat, w 1986 roku, zostali zapytani o to co robili dla przyjemności w czasie wolnym. Odpowiedzi te były następnie porównywane z pracą jaką wykonywali mając trzydzieści trzy lata, czyli w 2003 roku. Okazało się, że ze wszystkich czynności wykonywanych w czasie wolnym, jak np. gra na komputerze, sport, kino, największe znaczenie miało czytanie książek.

Na podstawie tych badań naukowcy ustalili, że z grupy dziewcząt, które czytały dla przyjemności jako  szesnastolatki 39 procent kobiet osiągnęło stanowiska kierownicze w dorosłym życiu. Natomiast z grupy dziewcząt, które nie czytały dla przyjemności jako szesnastolatki tylko 25 procent dorosłych kobiet osiągnęło stanowiska kierownicze.

Dla chłopców odpowiednie wartości wynoszą 58 procent oraz 48 procent.

Jak widać czytanie dla przyjemności ma w sobie coś specjalnego.
Więcej informacji Reading as teenager gets you a better job

Ze wspomnianego badania wynikało, że najwięcej czytają osoby mieszkające w miastach, które mają powyżej pół miliona mieszkańców, a także ludzie dobrze sytuowani i przedsiębiorcy. Należy zwrócić uwagę na tą grupę społeczną: przedsiębiorcy i ludzie dobrze sytuowani. Przypuszczalnie oni wiedzą po co czytają – czytając uzyskują informacje, które wykorzystują później z pożytkiem w życiu. Dzięki temu mają wyrobiony pozytywny nawyk związany z czytaniem.

Szkoła nie wyrabia u większości uczniów pozytywnego nastawienia do czytania. Absolwenci szkół nie mają motywacji i nie wiedzą po co czytać książki. W szkole książki się „przerabia” i zalicza lektury, przez co większość osób ma właśnie takie podejście w dorosłym życiu – czytanie kojarzy im się z czymś przykrym, co nie przyniesie efektów w życiu.

W tej sytuacji małym krokiem naprzód byłoby nauczenie dzieci w szkole, że na początku czytania należy ustalić cel czytania danej książki i do niego powinniśmy dostosować  sposób czytania i sporządzania notatek.

Ale ważniejszym pytaniem w komentarzach jest „nie jest ważne ile książek przeczytasz, ważne jest co one ci dadzą„. W końcu wszyscy szukamy mądrości, a nie więcej informacji. Mamy natłok informacji, a to czego nam brak to więcej mądrości.

Lao Tsu powiedział „Jeśli chcesz posiadać więcej wiedzy, to każdego dnia ucz się jednej nowej rzeczy. Ale jeśli chcesz stać się mądrzejszy to każdego dnia oducz się jednej rzeczy.”

Pamiętaj słynne łacińskie powiedzenie homo unius libri (łac.  człowiek jednej książki). David Beckham twierdził, że przeczytał tylko jedną książkę, podczas podróży angielskiej reprezentacji do Mołdawii, ale niestety nie pamiętał jej tytułu. Miał on wtedy niewiele ponad dwadzieścia lat. Przeczytaj cały artykuł „How many books will you read in your lifetime?„.

Najprawdopodobniej przeczytałem już około pięciu tysięcy książek i mam nadzieję, że przeczytam tysiące więcej – szczególnie teraz kiedy ebooki są bardzo łatwe w użyciu, mogę je mieć w iphonie.  Jednak tylko kilkaset książek wywarło na mnie duże wrażenie i będę je cenił do końca życia.

Skrótem do mądrości i szybkiego nabywania wiedzy są oczywiście streszczenia.